Het gezin managen als ‘rode draad’

Haar Blauwdruk: Mijn moeder in een ander perspectief (4)

Aan de hand van mijn moeders blauwdruk, die deze week 98 jaar geleden ter wereld kwam, geef ik deze dagen in het kort weer wat ik zoal ga beschrijven in Jouw Blauwdruk. Er achter komen dat mijn moeder net als ik een energietype Projector was, was een emotioneel moment van herkenning, en – belangrijk voor Projectors – ERKENNING.
Iedereen wordt in deze wereld geboren met een bedoeling. Een missie. Een reden. Een opdracht. Een authentieke levenspad. In Human Design werpt het zogenaamde Incarnatie Kruis licht op dat pad. Ik noem het de rode draad van je leven.
Het pad wat voor jou ontworpen is om tijdens je leven te volgen is geen onvermijdelijk lot – je kunt ervoor kiezen om dat pad NIET te volgen. Maar meestal kunnen we gewoon niet anders dan ‘onze natuur’ te volgen, ook al is het maar gedeeltelijk, omdat het juist dát is wat ons (inderdaad: van nature) overkomt en aantrekt.
Mijn moeder had een zogenaamd right angle cross, en dat staat voor een persoonlijk levensthema. Dan ben je gericht op jezelf. Anderen kunnen geen invloed uitoefenen op de richting van jouw bestemming in dit leven. Dit in tegenstelling tot een left angle cross: dan heb je een wereldse bestemming in het leven en ben je gericht op het geheel. Je ontmoet andere krachten in de wereld en er is wederzijdse beïnvloeding.
Haar ‘rode draad’ had te maken met planning. Zij was op aarde om bij te dragen aan de planning voor haar familie. Een gezinsmanager, in haar geval.

Je hebt de energie om naar de details te kijken en je te richten op wat er gedaan moet worden. Het gaat je er niet om te bepalen waar de energie of financiële middelen vandaan zullen komen, want dat is de verantwoordelijkheid van iemand anders. Ja, die lag duidelijk bij mijn vader. Maar mijn moeder was de manager van het huis en het gezin en zorgde ervoor dat daar alles op rolletjes liep.
Dat er thee met een koekje was, en een luisterend oor, als ik thuis kwam van school en later, werk. Vaak samen met vriendinnetjes – en later collegae – wier moeder buitenshuis werkte, en die dit soort momenten met hun eigen moeder niet kenden. Me hiervan bewust geworden, heb ik mij al jong voorgenomen nooit een werkende moeder te willen worden. Ik werd het ook niet – moeder.
Rekening houden met degenen die het dichtst bij je staan is misschien wel het belangrijkste kenmerk in je leven. Ik zou me mijn moeder niet anders kunnen voorstellen dan ‘rekening houdend met’. Mij. Mijn vader. Alhoewel dit wel grenzen had. Ze had een hekel aan haar schoonouders en zodoende kwamen we vaker bij háár ouders dan bij mijn vaders ouders. Ik ken mijn oma en opa van vaders kant dus amper – en ben daar nog steeds gevoelig voor en verdrietig over als ik zie dat andere kinderen hetzelfde overkomt.
Je grootste bron van voldoening komt voort uit het inbrengen van je vaardigheden en aandacht voor details in wat je ‘familie’ doet en hoe het floreert. Een van je gaven is dat je je bewust bent van de behoeften van degenen die het belangrijkst voor je zijn, en dat je kunt plannen hoe deze mensen hun levenssituatie kunnen verbeteren. Haar vaardigheden en aandacht kwamen voor mijn gevoel met name voort uit haar ‘Projector’-energie en uit haar ‘openheid’ in haar kaart. Die openheid kan zowel een vloek als een zegen zijn. Je bent daar vatbaarder voor conditionering, waardoor je je anders gaat voordoen dan je in werkelijkheid bent, maar je staat letterlijk ook veel meer open voor alles om je heen.
Ze was zich in ieder geval altijd – onbewust – bewust van mijn behoeften. Moet ze ergens ‘geweten’ hebben dat het vak van chirurg niet de beste keuze voor mij zou zijn. En dus dwarsboomde ze het plan van mijn vader en mij om naar het Gymnasium te willen (en Latijn te leren), maar ‘plande’ ze een andere middelbare school, zonder Latijn, en daarmee een andere levensloop voor mij.
Ik ben er haar, na een aantal jaren als medisch secretaresse voor chirurgen te hebben gewerkt, diep dankbaar voor. Projector-energie (oftewel géén eigen, duurzame energie hebben) en het vak van chirurg zijn twee zaken die nooit met elkaar in overeenstemming te brengen zijn, denk ik nu.
Als jij en je familie of gemeenschap gelukkig en gezond zijn, voel je je tevreden dat je je doel vervult. Mijn moeder zal dit nooit zo ervaren hebben, dat dit het doel van haar leven was. En dat maakt ook niet uit. Ze ‘deed’ het gewoon.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: